255
فصل يازدهم: مزاح و شوخى
درآمد
همانطور كه جسم انسان با كار و تلاش خسته و فرسوده مىشود، روح او هم دچار خستگى مىگردد و بايد اين خستگى را از جان خود بزدايد و طراوت و شادابى را در آن زنده كند. همانگونه كه استراحت، خواب، تغديۀ مناسب و تفريح به جسم نيرو مىدهد، عواملى هم وجود دارد كه خستگى روانى را برطرف مىكند و به روح نشاط و طراوت مىبخشد؛ يكى از اين عوامل شوخى و مزاح سالم و شادىبخش بر دل مؤمنان است كه نزد امامان (عليهم السلام ) از جايگاه خاصى برخوردار و از بهترين اعمال نزد پروردگار عالم است. پيامبر اعظم (صلى الله عليه و آله ) فرمود:
انَّ احَبَّ الأعمالِ الَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ ادخالُ السُّرورِ عَلَى المُؤمِنينَ. 1
از محبوبترين كارها نزد خداى متعال، وارد ساختن شادمانى بر دل مؤمنان است.
امام صادق (عليه السلام ) در روايتى طولانى فرمود:
وقتى خداوند مؤمن را از قبرش بر مىانگيزد، همراه او كسى از قبر خارج مىشود كه در جلوى مؤمن حركت مىكند. هرگاه نگرانى از احوال قيامت بر مؤمن عارض مىشود، آن همراه مىگويد: «ناراحت و محزون مباش. بشارت باد بر تو به