232را براى خود امتياز مى‌دانند. در اينجا به بعضى از گروه‌ها و افرادى كه سپردن راز به آنها نهى‌شده است، اشاره مى‌كنيم.

1. افراد احساساتى

برخى افراد عواطف و احساساتشان بر نظام فكرى، رفتارى و تصميم‌گيرى آنها غلبه مى‌كند. اين افراد در اولين ملاقات با ديگران به‌سرعت رابطۀ نزديك برقرار مى‌كنند. بنابراين سفره دل خود را باز و اسرار را فاش مى‌كنند. بيشتر افراد اين گروه زنان‌اند. ازاين‌رو امام على (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

لا تُطْلِعْ زَوجَكَ وَعَبدَكَ عَلَى سِرِّكَ فَيَستَرِقَّاكَ » ¹؛ «همسر و عبد خود را از راز خود آگاه مگردان كه تو را بندۀ خود قرار مى‌دهند». زنانى كه احساسات و هيجانات خود را نمى‌توانند كنترل كنند، توانايى نگهدارى اسرار خود و ديگران را هم ندارند و به سرعت آنها را فاش مى‌كنند.

2. افراد نادان

نادانى، اصل و سرچشمه هر شرّ، تاريكى و گمراهى است كه آدمى كوركورانه در آن فرو مى‌رود. نادانى در آموزه‌هاى روايى از زمينه‌هاى افشاى رازها شمرده شده است و سفارش مى‌شود كه اسرار خود را به افراد جاهل نسپاريد. على (عليه السلام ) مى‌فرمايد: «

لا تُسَ‍-رِّ الَى الجاهِلِ شَيئاً لا يُطيقُ كِتمانَهُ » ²؛ «به جاهل اسرارى را كه توانايى پنهان‌كردن آن را ندارد، نسپاريد».

على (عليه السلام ) در عهدنامه مالك اشتر دليل نامطمئن‌بودن افراد جاهل را اين‌گونه بيان مى‌كند: «

لا يَجتَرئُ عَلَى اللهِ الّا جاهِلٌ شَقِيٌّ » ³؛ «گستاخى و جرئت بر خداوند را جز جاهل بدبخت، روا نمى‌دارد».