226حفظكردن در پوشش سپر است كه در اصطلاح فقهى مفهوم خاصى يافته است. اگر انسانى بهسبب ترس از اينكه چون ديگرى به عقيده و مذهبش آگاه شود، جان، ناموس يا بستگانش از طرف او تهديد گردد يا خطرى متوجه اسلام و مسلمانان شود و او براى دفع چنين تهديدهايى احتياط كند، مثلاً كارهايى را انجام دهد يا كارهايى را ترك كند يا اعتقاد خود را پنهان نمايد، اين ملاحظهكارى، در اصطلاح «تقيه» ناميده مىشود. 1
اقسام تقيه
1. تقيه خوفى
تقيه خوفى زمانى است كه اضطرار يا اكراهى متوجه انسان شده باشد؛ يعنى بر اثر انجامدادن يك عمل صحيح و مطابق با مذهب، ترسى را بر جان، ناموس و مال خود يا ديگران مشاهده كند، بايد از انجامدادن آن عمل خوددارى و تقيه كند و عملى را انجام دهد كه مطابق با مذهب مخالفان يا كفار است. امام باقر (عليه السلام ) فرمود:
التَّقيَّةُ في كُلِّ شَئٍ يَضطَرُّ الَيهِ ابنُ آدَمَ فَقَد أَحَلَّهُ اللهُ لَهُ. 2
تقيه در مواردى است كه انسان به آن اضطرار پيدا مىكند و ناگزير مىشود و بهراستى، خداوند آن را جايز و حلال قرار داده است.
2. تقيه كتمانى
تقيه كتمانى، به معناى كتمان و پنهانكردن، مقابل افشا و روشنگرى است. مقصود اصلى از اين قسم تقيه، حفظ مذهب حقۀ اهلبيت (عليهم السلام ) برابر قدرتهاى باطل و حكومتهاى ظالم است. در چنين وضعيت حساسى كه حفظ كيان اسلام به كتمان و پنهانكردن مذهب بستگى دارد، لازم است شيعيان چنين تقيهاى را رعايت كنند. قرآن