213سعدى در اين باره با سخنى نغز و شيوا چنين مىسرايد:
در خاك بيلقان 1 برسيدم به عابدى
گفتم مرا به تربيت، از جهل پاك كن
گفتا: برو چو خاك تحمل كن اى فقيه
يا هر چه خواندهاى همه در زير خاك كن
امام صادق (عليه السلام ) مىفرمايد:
المُؤمِنُ يَحقِدُ مادامَ في مَجلِسِهِ فإذا قامَ ذَهَبَ عَنهُ الحِقْدُ. 2
مؤمن تا وقتى در مجلس است [ممكن است] دچار كينه شود؛ ولى آنگاه كه از مجلس خارج شد، كينه هم از دل او مىرود.
كسى كه با خود تمرين مىكند، كينه و دشمنىاش تا زمانى است كه در مجلس گفتوگو حضور دارد؛ ولى وقتى از مجلس خارج شد، كينهها را كنار مىگذارد. بدينترتيب انگيزهاى براى غيبت كردن ندارد. وى عامل تعرض به آبروى ديگرى را در همان مجلس رها مىكند و از ذهنيت منفى خالى مىشود.
بنابر آنچه ارائه شد، يكى از راههاى مبارزه با همۀ رذائل اخلاقى، بهويژه رذيلۀ تعرض به آبروى ديگران و چنگ زدن به صورت برادر و خواهر مؤمن، رفتار و عملى خلاف اين عادت است.