80
اسراف
اعتدال، از خصلتهاى نيكوى انسانى و اسلامى است. در آيات و روايات به آن تأكيد شده است و از اسراف و زيادهروى - كه از گناهان است- بهشدت نهى شده است. خداوند در آيهاى مىفرمايد: وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحٰابُ النّٰارِ ؛ «و مسرفان اهل آتشند». (غافر: 43)
همچنين امام على(ع) مىفرمايند: «اسراف، موجب هلاكت و نابودى و ميانهروى، مايه زيادى ثروت است». 1
متأسفانه در جامعه ما اسرافگرايى گسترش يافته و به فرهنگ تبديل شده است. بسيارى از مردم به دليل آشنا نبودن با فرهنگ اعتدال و ميانهروى، در بسيارى از موارد به دليل فخرفروشى، به اسراف روى مىآورند و آن را امرى عادى و كماهميت مىدانند. بهطور طبيعى در سفرهاى زيارتى و در مهمانىهاى پس از آن نيز، هزينههاى سنگينى صرف مىكنند و آن را لازم مىپندارند، درحالىكه اسرافكارى سبب بىبهره شدن از توفيقات معنوى زيارت مىشود.
هزينه كردن در كارهاى غيرضرورى و خريد كالاهايى كه چندان نيازى به آن نيست و خريد كالاهاى چشمگير، نمونههايى از اسراف در سفرهاى زيارتى است.
امام على(ع) مىفرمايند: «خرج كردن دارايى در راه نادرست، زيادهروى و اسراف است». 2
برخى زائران بيش از نيازشان، براى طول سفر و ميان راه، غذا و مواد