67در سوار شدن به اتوبوس يا هواپيما و در نشستن و پياده شدن، رعايت حقوق همراهان نشانه دقت و وظيفهشناسى زائر است. خودخواهى و بىتوجهى به همراهان برخلاف اخلاق اسلامى است.
امام صادق(ع) مىفرمايند: «اگر كسى چهل قدم با مؤمنى همسفر شود، خداوند درباره (حقوق) او از وى مىپرسد». 1
همچنين فرمودهاند:
هركس در راهى با برادر دينى خود همراه شود، سپس (از روى بىتوجهى) از او پيش افتد، به اندازهاى كه از جلوى چشم رفيق خود پنهان شود، به او ستم كرده است. 2
بنابراين، در سفرهاى گروهى در سوار و پياده شدن، غذا خوردن، نشستن در مجالس، شركت كردن به موقع در برنامههاى گروهى، از بين نبردن وقت ديگران و... بايد حال همراهان را رعايت كرد؛ زيرا بىتوجهى به همراهان و خودخواهى، علاوه بر از دست دادن توفيقهاى معنوى، در مواردى گناه نيز به شمار مىآيد.
امام على(ع) مىفرمايند: «تداوم همراهى و همسفرى، به محبت و نرمش متقابل بستگى دارد». 3
رعايت حال افراد سالخورده، مقدم داشتن و يارى رساندن به ايشان، از وظايف اخلاقى و كرامت انسانى است كه برخى از زائران به آن توجه نمىكنند و تنها به فكر خود هستند؛ در حالىكه كمك به افراد ضعيف و ناتوان، به طور قطع اجر و پاداش بيشترى دارد.