26در تفسير نمونه آمده است:
تمام آنچه در برنامههاى دينى وارد شده و انسان را به ياد خدا و عظمت آيين او مىاندازد، شعائر الهى است و بزرگداشت آن، نشانه تقواى دلهاست. 1
بنابر اين تفسير، زيارت اولياى خدا از بزرگترين شعائر دينى بهشمار مىرود.
همچنين در تفسير هدايت مىخوانيم:
شعائر، ازشعيره بهمعناى نشانهاى است كه بر چيزى دلالت دارد و شعائر خدا، همان فرايض دينى است كه بر بزرگى و عظمت پروردگار گواه است، مانند: مناسك و آداب حج، جمعه و نماز جماعت و ديگر مظاهر و نمادهاى يكتاپرستى كه نشانه است. 2
6. زيارت با معرفت
شناخت مقام و موقعيت زيارتشونده، موجب كمال زيارت است. زائرى كه خود را در محضر امام نمىبيند، درك حضور نمىكند، حال آن كه در زيارت كامل، زائر، امامش را با چشم دل مشاهده مىكند.
چشم دل باز كن كه جان بينى
آنچه ناديدنى است آن بينى
زائرى كه فقط ضريح، در، ديوار و مردم را مىبيند، بهره اندكى از زيارت مىبرد. ازاينرو، در بسيارى از احاديث، نسبت به معرفت زائر تأكيد شده است.