90پنجم: روايات بى‌شمارى در ابواب گوناگون فقهى، مانند احاديث «باب درخواست شفا از قرآن»، «باب توسل به قرآن»، «باب حفظ و از بر كردن قرآن»، «باب آداب تلاوت قرآن»، «باب سوگند به قرآن»، « ثواب تلاوت سوره‌ها» و ابواب ديگرى كه هر يك، ده‌ها روايت را در بردارند. ¹

مجموع اين احاديث مروى از امامان معصوم شيعه عليهم السلام نشان مى‌دهد كه آن بزرگواران، همين قرآن موجود و در دسترس مسلمانان را قرآن نازل بر رسول اكرم (ص) مى‌دانستند، نه قرآنى ديگر را.

3. دليل عقلى

دليل اول : اين دليل به همراه چند مقدمه زير، سلامت قرآن از تحريف را اثبات مى‌كند:

الف) خداوند حكيم قرآن را براى هدايت بشر فرستاد؛

ب) اين كتاب آخرين كتاب آسمانى و آورنده آن نيز، آخرين فرستاده خداست؛

ج) اگر اين كتاب تحريف شده باشد، كتاب آسمانى يا پيامبر ديگرى راه درست را به انسان نشان نمى‌دهد و در نتيجه بشر به بيراهه مى‌رود، بى‌آنكه مقصر باشد؛

د) اين گمراهى با ساحت مقدس الهى، ناسازگار و مخالف حكمت الهى در هدايت بشر است.

در نتيجه قرآن بايد از هر نوع تغيير و تحريفى مصون باشد. ²

دليل دوم: آيات قرآن به هم پيوسته و مرتبطند: وَ لَقَدْ وَصَّلْنٰا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ (قصص: 51)؛ «و به تحقيق كه ما قرآن را پيوسته فرستاديم، باشد كه متذكر شوند».

كلمه «وصلنا» از باب تفعيل و از ماده وصل است و وصل در باب تفعيل، كثرت را