324چون لزوم حفظ وحدت ميان شيعه و سنى در اين برهه حساس تاريخى كه اسلام از سوى دشمنان فراوانى مورد حمله آشكار و پنهان قرار دارد، بر كسى پوشيده نيست.

نتيجه و خلاصه بحث

برخى از صحابه رسول خدا (ص) ، يعنى آنهايى كه در مكه تحت فشار بودند و اسلام خود را حفظ كردند و دعوت حق را لبيك گفتند و نيز آنهايى كه پس از هجرت به مدينه، با ريختن خون خود در جنگ‌هاى ابتدايى، درخت اسلام را آبيارى كردند، همچنين كسانى‌كه پس از رحلت رسول خدا (ص) خانه و كاشانه خود را ترك كردند و به جهاد پرداختند؛ همه آنها شايسته تكريم و تعظيم هستند؛ زيرا آنان مانند شمع سوختند و اطراف خود را روشن نمودند و كسى درباره آنان حرفى خلاف اين نمى‌زند. ولى هرگاه فردى از ياران پيامبر به دليل ارتكاب گناهان نابخشودنى، موجب هتك حرمت دين و آزار رسول خدا (ص) شد، ابراز انزجار از اين فرد لازم است. چنان‌كه خداوند در قرآن مى‌فرمايد:

إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ فِي الدُّنْيٰا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذٰاباً مُهِيناً» ؛ (احزاب: 57)

آنان كه خدا و رسول او را آزار مى‌دهند، خدا از آنان در دو جهان بيزار بوده و براى آنان عذاب خواركننده‌اى آماده ساخته است.

همگان به ياران پيامبر (ص) به سبب زيستن در زمان بعثت ايشان و آشنايى با سيره آن حضرت و نيز داشتن اين موقعيت خاص، توجه ويژه‌اى دارند؛ هرچند همه آنها در يك مقام نبودند و گروهى از آنان نتوانستند بر ايمان خود ثابت بمانند و از مسيرى كه در زمان پيامبر (ص) انتخاب كرده بودند، منحرف شدند؛ به همين دليل لازم است ميان آنهايى‌كه به رسول خدا (ص) ايمان آورده و تا آخر در اين صراط مستقيم ماندند و