29312. كتمان كنندگان حقيقت: (بقره: 159)
13. جهنميان: (أعراف: 38)
14. مشركان: (فتح: 6)
لعن برخى صحابه به طور خاص در قرآن
گفتيم كه خداوند در قرآن كريم عده‌اى را كه برخى ويژگى‌هاى منفى دارند، لعن مى‌كند كه با اطلاق لعن به نحو عام، شامل برخى از صحابه نيز مى‌شود، ولى در بعضى سوره‌ها، صحابى خاصى لعن مى‌شود، از آن جمله اين آيه شريفه است:
وَ إِذْ قُلْنٰا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحٰاطَ بِالنّٰاسِ وَ مٰا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنٰاكَ إِلاّٰ فِتْنَةً لِلنّٰاسِ وَ الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ وَ نُخَوِّفُهُمْ فَمٰا يَزِيدُهُمْ إِلاّٰ طُغْيٰاناً كَبِيراً ؛ (اسراء: 60)
اى رسول ما به يادآور، وقتى را كه به تو گفتيم، خدا البته به همه افعال و افكار مردم محيط است و ما رؤيايى كه به تو ارائه داديم، جز براى آزمايش و امتحان مردم نبود، و درختى كه به لعن در قرآن ياد شده و ما به ذكر اين آيات عظيم آنان را مى‌ترسانيم و لكن بر آنان طغيان و كفر و افكار شديد چيزى نيفزايد.
مفسران درباره اين آيه مى‌گويند كه مراد از شجره ملعونه در قرآن، شجره و نسب «حكم‌بن ابى العاص» است و مقصود از رؤيا، رؤيايى است كه پيامبر اكرم (ص) در خواب ديدند كه فرزندان «مروان‌بن‌حكم» يكى پس از ديگرى بر منبرش مى‌نشينند. 1
نفرين شدگان پيامبر اسلام
با رجوع به سنت نبوى درمى‌يابيم كه پيامبر اكرم (ص) تعبير «لعن» و مشتقات آن را در بسيارى مواقع، حتى در خصوص مسلمانان و برخى از صحابه به كار برده‌اند كه همه به