291با بيان اين فتوا و حوادث تاريخى و سيره امامان معصوم عليهم السلام ، برآنيم تا ابعاد سياسى - اجتماعى دشنام به رسول خدا را روشن كنيم و توضيح دهيم كه چرا پيامبر اين امر را چنين مهم مى‌دانسته‌اند و چرا در ادامه همان رويه، حضرت امام خمينى رحمه الله كار ضد اسلامى «سلمان رشدى» را جدى گرفت و به طور رسمى وجوب قتل او را اعلام فرمود. فتوائى كه با ديدگاه همه مذاهب اسلامى، موافق است

«غزالى» در نكوهش سب و دشنام مى‌نويسد:

فحش و سب نكوهيده‌اند و از خبث نفس ناشى مى‌شوند رسول خدا (ص) فرمود: « انَّ اللهَ لا يحبّ الفاحش المتفحش الصياح في الأسواق »؛ «خداوند دوست نمى‌دارد، فحش دهنده بسيار دشنام‌گوى را كه در بازارها عربده و فرياد مى‌كشد». ¹

معناى لعن

لعن با سب تفاوت دارد. لعن به معناى راندن و دور كردن از خوبى است. «جوهرى» مى‌نويسد: « اللعن، الطرد والابعاد من الخير » ²؛ «لعن، راندن و دور كردن از خوبى‌ها است». همچنين لعن، بيزارى از اعمال زشت يك فرد است. ³

«راغب اصفهانى» مى‌گويد:

لعن به معناى طرد و دور كردن با غضب است. لعن اگر از طرف خداوند باشد، در آخرت به معناى عقوبت و در دنيا به معناى انقطاع از قبول رحمت و توفيقش است. و اگر از طرف انسان باشد، به معناى دعا و نفرين و درخواست بر ضرر غير است. ⁴

بنابراين لعن به معناى بيزارى از اعمال زشت يك فرد و دعا براى دور شدن او از رحمت