285
اَلرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً (نساء: 64)
بار پروردگارا! تو فرمودى: اگر آنها هنگامى‌كه به خود ستم مى‌كردند، به سراغ تو مى‌آمدند و استغفار مى‌كردند و پيامبر نيز براى آنها از خدا طلب آمرزش مى‌كرد، خدا را توبه‌پذير (بخشنده) و مهربان مى‌يافتند.
بار پروردگارا! ما گفته‌ات را شنيديم و فرمانت را اطاعت كرديم و قصد زيارت پيامبرت نموديم تا او را شفيع قرار دهيم در گناهان خود و آنچه بر دوش مى‌كشيم، درحالى‌كه از لغزش‌ها توبه‌كار و به اشتباهات و تقصير خود اعتراف داريم. پس توبه ما را بپذير و شفاعت پيامبرت را در حق ما پذيرا باش و به جهت منزلت و حقى كه او در نزدت دارد، منزلت ما را در نزدت بالا ببر.
پس به روضه آيد و در آن نماز گزارد و چندان‌كه مى‌تواند دعا گويد. چه پيامبر (ص) گفته است: ما بَينَ قَبري وَ مِنبَري رَوضهٌ مِن رياضِ الْجنّة و مِنبَري عَلَى حَوضي . و نزديك منبر دعا گويد و مستحب است كه دست بر «رمّانه» نهد كه پيامبر در خطبه دست بر آن مى‌نهاد. 1
«قاضى عياض» هم مى‌گويد: «زيارت قبر پيامبر (ص) سنت است و مسلمانان بر آن اجماع دارند». 2
ابن‌عابدين از فقهاى حنفى نيز نه تنها زيارت قبر رسول خدا (ص) را براى مردان مستحب مى‌داند؛ بلكه در برابر اين پرسش كه آيا زيارت قبر رسول خدا (ص) براى زن‌ها استحباب دارد؟ مى‌گويد:
آرى، هيچ كراهتى هم ندارد، البته براساس ضوابط و شرايطى كه بعضى از علما بدان اشاره نموده‌اند، قول برتر در مذهب ما و كرخى و ديگران اين است كه جواز