256نزديك كنند». (زمر: 3) متوسلان به صالحين نيز چنين مىكنند.
«محمدبن عبدالوهاب» مىگويد: «توسل به ميت و طلب حاجت از او، همان چيزى است كه بتپرستان در زمان جاهليت انجام مىدادند». 1 وى در فتوايى مىگويد: «هركس به پيامبران و صالحان توسل جويد و آنان را شفيع خود سازد، خونش حلال و قتل او جايز است». 2
دليل وهابيان
وهابيان براى ادعاى خود چند دليل دارند كه آنها را بررسى مىكنيم:
دليل اول: ابنتيميه مقتداى وهابيان در عكسالعمل به سيره مستمر مسلمانان در زيارت آرامگاه پيامبر (ص) و توسل به ايشان گفته است:
هر كس سفرش را به قصد زيارت قبر رسول اكرم (ص) انجام دهد، مثل كسانى كه به قصد زيارت قبور پيشوايانشان در مدينه و مساجدى كه اطراف آن است، سفر مىكنند، با اجماع مسلمانان، مخالفت كرده و از شريعت پيامبر اكرم (ص) خارج شدهاند. 3 زيارت قبر پيامبر يا غير او و غير خدا را خواندن و شريك كردن آنان در كارهاى خدايى، حرام و شرك است. 4
پاسخ: براى پاسخ به ابنتيميه و پيروانش ابتدا بايد دانسته شود كه برخلاف نظر آنها، آيات، روايات و فتاواى عالمان مسلمان، اين امر را مشروع مىدانند؛ زيرا توسل در لغت به معناى وسيله است، و وسيله به معناى درجه و قرب است. بنابراين «واسل» به كسى