129خداوند از پشت وى دوازده بزرگ را بر مىانگيزاند و آنان همين دوازده نفرى هستند كه در روايت ابنمسعود و جابربنسمره ياد شدند. 1
به باور ما، اهلبيت عليهم السلام همان دوازده بزرگى هستند كه از تبار اسماعيلند و رسولخدا (ص) نيز آنان را معرفى كرده است و برخى از عالمان اهل سنت، چون «ابن صَبّاغ مالكى» و «سِبط ابنجوزى» و... . در آثار خود اسامى آنان را ذكر كردهاند؛ چنانكه «حموينى» 2 نيز در «فرايد السمطين»، با سندى معتبر از «ابن عباس» نقل مىكند:
مردى يهودى به نام نعثل نزد پيامبر آمد و از چيزهاى مختلفى پرسش كرد. يكى از پرسشها اين بود كه هر پيامبرى را وصيى است و پيامبر ما موسى، وصى خود را يوشعبن نون قرار داد. وصى تو كيست؟ فرمود: ولى و خليفه پس از من، علىبنابىطالب و پس از او دو سبط من حسن و حسين و نه تن از نسل حسينند.
يهودى گفت: نام آنها را برايم بگو. فرمود: وقتى حسين درگذشت، فرزندش على و پس از على پسرش محمد و پس از او فرزندش جعفر و پس از جعفر فرزندش موسى و پس از او على و پس از على فرزندش محمد و پس از او پسرش على و پس از او پسرش حسن و سپس حجةبن الحسن است كه اين دوازده امام به عدد نقباى بنىاسراييلند». 3
بر اين اساس، فقط عقيده شيعه مبتنى بر بيان پيامبر (ص) درباره خلفاى دوازدهگانه است. علاوه بر اين، اعترافات بزرگان اهل سنت درباره مقام بلند امامان شيعه، بهترين