90 «لَبَّيكَ اللّهمَّ لَبَّيكَ، لَبَّيكَ لا شَريكَ لَكَ لَبَّيكَ، انَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلكْ، لا شَريكَ لَكَ لَبَّيكَ».

تنها واجب حج كه از مقوله «لفظ» است - به جز نماز طواف - همين كلمات مطنطن و با شكوه است. در سراسر حج، حاجى هيچ سخن، ذكر، وِرْد و دعاى واجبى، جز لبيك‌هاى واجب ندارد. حج نمايش بهترين اعمال است با كوتاه‌ترين الفاظ.

پيامبر خدا(ص) مى‌فرمايد: «هيچ لبيك‌گويى نيست، مگر آنچه از سنگ و درخت و كلوخ در چپ و راست اوست [هم صدا با او] لبيك مى‌گويند، تا آنجا كه چشم كار مى‌كند». ¹ همچين مى‌فرمايد: «كسى‌كه يك روز تا غروب آفتاب، لبيك بگويد، گناهانش از بين مى‌رود و همچون زمانى مى‌شود كه مادرش او را به دنيا آورده است». ²

به هنگام لبيك بايد آدابى را مراعات كرد از جمله آنها، خشوع است. امام زين‌العابدين(ع) به حج رفت و چون احرام بست و بر مركب خويش قرار گرفت، رنگش زرد شد و به لرزه افتاد و نتوانست لبيك بگويد. كسى گفت: لبيك نمى‌گويى؟ فرمود: «مى‌ترسم خداوند در پاسخ من بگويد: لا لبيك ولا سعديك»، حضرت با گفتن لبيك بيهوش شد و از مركبش افتاد. اين حالت، همچنان به او دست مى‌داد تا آنكه حجش را به پايان برد. ³