74امام باقر(ع) درباره آيه بالا فرمود: «كعبه، اولين بقعه‌اى است كه از زمين آفريده شد، سپس زمين از آن گسترش يافت». ¹ امام صادق(ع) نيز فرمود:

اين، خانه‌اى است كه خداوند به سبب آن، بندگانش را به عبادت فرا خوانده است تا طاعت آنان را در آمدن به سوى آن بيازمايد. پس آنان را به گرامى‌داشت و زيارت آن برانگيخته و آن را جايگاه پيامبرانش و قبله‌گاه نمازگزاران ساخته است. پس كعبه، شعبه‌اى از رضاى او و راهى به‌سوى آمرزش خداوند است؛ بر راستاى كمال نهاده شده و مجمع عظمت و شكوه است؛ خداوند آن را دوهزار سال پيش از دحوالارض [روز گسترده شدن زمين از زير كعبه] آفريده است؛ پس خدايى كه پديدآورنده روح‌ها و صورت‌هاست، شايسته‌ترين كسى است كه در امر و نهى اطاعت شود. ²

مكه نخستين خانه‌اى است كه براى مردم بنا شد. اين خانه سرچشمه بركت و چراغ هدايت جهانيان است؛ نشانه‌هاى درخشان و مقام ابراهيم در آن است و كسى كه به حريم آن وارد شود در امنيت است. آيات وحى در اين سرزمين بر روح پاك پيامبر(ص) تابيد تا انديشه مردم را از محدوديت نجات داد و چشم‌انداز انسان را باز كرد. قرآن بيانات رسا و اشارات لطيفى از آغاز و انجام زمين و آسمان دارد. خداوند در سوره نازعات پس از اشاره به دوران‌هاى گذشته زمين، مى‌فرمايد:

(وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذٰلِكَ دَحٰاهٰا) ؛ «بعد از اين مراحل، زمين را گسترد و آماده زيست كرد». (نازعات: 30) در سوره شمس نيز مى‌فرمايد: ( وَ الْأَرْضِ وَ