330شدن 1 و بهرهگيرى از ظرفيت معنوى حج است. 2 معظم له حج را فصل بهار معنويت و درخشش توحيد در افقهاى جهان مىدانند و معتقدند كه آئين حج، چشمه زلالى است كه مىتواند حجگزار را از آلودگىهاى گناه و غفلت، پاك سازد و فطرت نورانى خداداد را به جان و دل او باز گرداند 3 و وى را از خودپرستىهايى كه از هوا و هوس يا از طبقهبندىها و مرزبندىهايى چون فقير و غنى، شريف و وضيع، بزرگ و كوچك - كه افراد را از هم دور مىكند - مىآيد، جدا مىسازد و وجه مشترك همه انسانها، يعنى بندگى را در همه زنده مىكند. 4
ايشان معتقدند، تمام مناسك حج از قبيل حالت احرام، لباس و محرّمات احرام، طواف، سعى، نماز و وقوفين، هر كدام به نحوى طراحى شدهاند كه گوشهاى از وجود حاجى را به معنويت و خداى متعال جذب كنند و اين واقع چشمه زلالى است كه حاجى، خود را در آن شستوشو مىدهد. 5 از همينروى مقام معظم رهبرى در طول اين ساليان، به حجاج هشدار دادهاند كه در مكه و مدينه، به فكر توشه گرفتن و افزودن بر سرمايه ايمان، معنويت، تذكر و خشوع خود در برابر پروردگار باشند. 6 ايشان راز اين همه تأكيد بر معنويت را در آن مىبينند كه «آن فريادى كه در دلها اثر مىكند و جوامع را عوض مىكند و دشمن را حقيقتاً مىترساند و راه را روشن مىكند، فريادى است كه از روى ايمان و از دلِ با تقوا و از انسانى كه عمل صالح انجام مىدهد، ناشى مىشود». 7