260برائت، خطايى بزرگ و پُرخسارت است. اگر آن شناختهاى پيشين به دست آيد، دشمن جهان اسلام نيز شناخته مىشود. هر پديده، يا شخص، يا حكومت و نظامى كه مسلمانان را از هويت اسلامىشان بيگانه كند، يا به تفرّق و پراكندگى بكشاند، يا به كسب عزت و عظمت اسلامى بىاعتنا، يا از آن مأيوس سازد، كارى دشمنانه مىكند؛ و اگر خود، دشمن نيست، سرانگشت دشمن است. 1
ايشان اين نوع رفتار را متأثر از ديدگاهى شيطانى مىدانند. و مىفرمايند:
شيطان در قرآن، تعبيرى از نيروهاى شرآفرين، فسادآفرين و انحطاطآفرين است كه در صف مقابل انبيا قرار مىگيرد؛ (وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنٰا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا شَيٰاطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ) (انعام:112). و در سراسر قرآن، ياد و نشان شيطان تكرار شده و در تمام طول مدت نزول وحى، از آن نام برده شده است. اين بدان معناست كه ياد و نشان دشمن، هرگز نبايد مورد غفلت جوامع مسلمان قرار گيرد... شناخت دشمن در حج، به معنى شناخت اين روشها و انگيزههاى آن، و برائت در حج، به معنى افشاى توطئه دشمن و اعلام بيزارى از آن است. 2
فرجام
در انديشه مقام معظم رهبرى، اسلام دين جامع و كاملى است كه هم به بعد فردى و هم به بعد اجتماعى مىپردازد و در بسيارى از دستورهاى نورانى آن به ارتباطها و پيوندهاى اجتماعى توجه ويژهاىشده است. در اين ميان، فريضه حج، بعد اجتماعى بسيار مهمتر و جامعترى دارد. از منظر ايشان، در اين واجب الهى، دستورهايى هست كه در صورت اجراى درست و دقيق آن، ارتباطهاى اجتماعى و به دنبال آن سرمايه اجتماعى افراد، ملتها و امت اسلامى به شدت افزايش مىيابد. در اين رخداد، تبادل اطلاعات درست و اعتماد بين حجگزاران، دورى از تعصبهاى قومى - نژادى و در