162
وقوف در مشعر
وقت آن طلوع فجر تا طلوع آفتاب (بينالطلوعين) است.
آيات عظام سيستانى، صافى، بهجت و مكارم: مقدارى از شب تا طلوع آفتاب، وقت وقوف است. (م984)
آيتالله جوادى و آيتالله نورى: وقوف در شب بنابر احتياط، واجب است.
پس اگر مقدارى از شب را با نيت وقوف كند و قبل از طلوع فجر از مشعرخارج شود، حج او صحيح است، اگرچه معصيت كرده و بايد كفاره دهد.
آيتالله سيستانى: در صورت جهل كفاره لازم نيست.
بهتر است در مشعر ذكر خدا گفته شود. خداوند در قرآن فرموده است (إِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ) (بقره:198).
آيتالله صافى و آيتالله گلپايگانى: بنابر احتياط واجب، مقدارى ذكر خدا گفته شود.
آيتالله زنجانى و آيتالله مكارم: بايد ذكر خدا به زبان گفته شود.
* وقوف اختيارى مشعر براى خانمها، مريضها و افرادى كه آنها را همراهى مىكنند، مقدارى از شب دهم است حتى اگر خانمى از نظر جسمى قوى باشد، لازم نيست بينالطلوعين را در مشعر بماند.