70
تاريخ اجمالى فدك
فدك قبل از فتح خيبر (سال هفتم هجرت) در دست يهود بود و پس از فتح خيبر كه فدك مخصوص رسول خدا(ص) شد، با تمليك آن حضرت، ملك شخصى فاطمه(عليها السلام) گرديد و لكن باز يهودىها زراعت مىكردند و حقوق مالكانه را تقديم اهلبيت(عليهم السلام) مىكردند.
ده روز پس از رحلت پيغمر اكرم(ص) خليفه اول به عللى كه بعداً بيان خواهد شد، آن را تصرف كرده و در بيتالمال داخل نمود و يهودىها كما فى السابق كشت و زرع مىكردند تا اواخر خلافت عمر كه تصميم گرفت يهودىها را از جزيرة العرب بيرون كند. يهودىهاى فدك نيز مجبور به جلاى وطن شدند و فدك در دست مسلمانها واقع شد.
در زمان عثمان و بعد از آن، ملك شخصى بنىاميه گشت تا اينكه عمربن عبدالعزيز روى كار آمد و فدك را به اولاد فاطمه(عليها السلام) برگردانيد. بعد از او دوباره بنىاميه تصرف كردند و تيول آل مروان گرديد تا زمان عباسيان كه سفاح (حك: 132- 136ق.)، مهدى (حك: 158- 169ق.) و مأمون (حك: 198- 218ق.) آنها را هم به ذريه فاطمه(عليها السلام) برگردانيدند و بعداً خلفاى ديگر پس گرفتند.
اما تفصيل داستان:
فدك و خيبر تا سال هفت هجرت در دست يهوديان بود. مالكين آن بسيار مقتدر و شجاع و ثروتمند بودند. مخصوصاً پس از داستان يهود بنى نضير و بنىقريظه - كه به ترتيب در سالهاى چهارم و پنجم هجرت به خاطر پيمان شكنى، رسول خدا با آنان برخورد كرد- بسيار اهميت پيدا كرد و پناهگاه يهودىها واقع شد. در سال هفتم هجرت، حضرت رسول(ص) با لشكر مجهزى براى فتح خيبر آماده شد و رهسپار آن سامان گرديد. قلعههاى خيبر را محاصره نمود و پس از جنگهاى خونين و محاصره طولانى، يهودىهاى خيبر با وجود مردان جنگى و اسلحههاى