122در مدت امارت محمد بر مدينه، او قضاوت اين شهر را به محمدبن زيدبن اسحاقبن عبدالرحمانبن زيدبن حارثه انصارى سپرد. اما زمانى كه عيسى جلودى مدينه را تصرف كرد، عبدالرحمانبن عبداللهبن عبدالعزيز عمرى را در ربيع الأول سال 200ق. قاضى اين شهر منصوب كرد. اما در زمان وزارت حسن ابن سهل (برادر فضل)، محمد هم قاضى و هم امير مدينه شد. 1
و در سال 210ق. مأمون عباسى پس از مناظره با علماى شيعه و سنى، فدك را به دو تن از علويان به نامهاى محمد بن يحيى بن حسين بن زيد بن امام سجاد(ع) و محمدبن عبدالله بن حسينبن امام سجاد(ع) سپرد. 2 بنابراين، توليت داوود بن محمدبن سليمان كه پدرش در سال 199ق. مدينه را تصرف كرد و در سال 200ق. كشته شد، يا به صورت استيلابى و از جانب پدر بود و يا تنها متولى موقوفات اميرالمؤمنين(ع) بود و ارتباطى به فدك حضرت زهرا(عليها السلام) نداشته و يا اينكه او نيز بر بخشى از فدك در سال 210ق. توليت داشته است.
به هر حال، مأمون عباسى پس از مناظرۀ علماى اهلسنت با علماى شيعه، براى فرماندار خود در مدينه (قثمبن جعفر) نوشت: «حاكم بر مؤمنين(مأمون)، به لحاظ جايگاهى كه نسبت به دين خدا و خلافت رسولالله(ص) دارد، بر ديگران مقدم است در پيروى پيامبر و اجراى اوامر حضرت و قبول چيزهايى كه آن حضرت صدقه مىداد يا به كسى هديه مىكرد. همانا، پيامبر خدا(ص) فدك را به حضرت زهرا(عليها السلام) عطا كرد و اين امر آشكار و معلوم و معروف است و در بين خاندان پيامبر(ص) نيز در آن شك و شبههاى نيست و حضرت زهرا(عليها السلام) نيز بهترين دليلها و شاهدها را ادعا كرده و نظر مأمون بر اين است كه فدك را به ورثۀ حضرت زهرا(عليها السلام) برگرداند. 3