1) آية الله سبحانى: كسى كه مستطيع بوده وبه حج نرفته، بايد نائب بگيرد. . آيات عظام تبريزى، خويى، صافى، گلپايگانى: در صورتى كه استطاعت او توقّف بر قبول استيجار داشته باشد، لازم است اوّل براى پدر حج انجام دهد والاّ استطاعتِ بعد، كاشف از بطلان اجاره است. آية الله فاضل: هر كدام از دو حج را سال اول انجام دهد، محكوم به صحّت است هر چند در بعضى از صور عصيان كرده است.

2) . آية الله اردبيلى: بلكه واجب است حج خود را انجام دهد، چه پدر وصيت كرده باشد كه او به حج برود و چه او را اجير كرده باشد؛ و استطاعت بعدى كشف از بطلان اجاره و وصيت مى‌كند، مگر اينكه در فرض اجاره استطاعت از طريق مال الاجاره حاصل شده باشد كه در اين صورت بايد حج پدر را انجام دهد و اگر استطاعت او تا سال‌هاى بعد باقى بماند، بعداً حج خودش را انجام دهد. آية الله خامنه‌اى: اگر بعد از عقد اجاره به واسطه مالى غير از مال الاجاره مستطيع شود بايد در آن سال حج را براى خود انجام دهد و اگر عقد اجاره او براى همين سال بوده اجاره باطل است و در غير اين صورت بايد حج استيجارى را در سال بعد به‌جا آورد. (مناسك حج، م64) آية الله سبحانى: به ذيل مسأله 151 مراجعه شود. آية الله سيستانى: اگر با پول نيابت مستطيع شده باشد. ولى اگر با پول ديگرى مانند ارث مستطيع شده باشد، پس اگر مطمئن باشد كه سال بعد مى‌تواند حج خود را انجام دهد، اجاره صحيح است و بايد در سال اوّل، حج پدر را انجام دهد و اگر مطمئن نباشد اجاره باطل است و بايد حج خود را انجام دهد.

3) . آية الله سيستانى: مگر اينكه مطمئن باشد كه سال بعد مى‌تواند حج خود را انجام دهد..