78ابى‌بصير از امام صادق(ع) نقل كرده كه آن حضرت فرمود: «عمره مثل حج واجب است».

گروه دوم نيز، دلايلى بر عدم وجوب ابتدايى عمره اقامه كرده‌اند. مثلاً گفته‌اند: آيه مورد بحث: ( وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ ) مربوط به انجام رساندن حج و عمره بعد از شروع آنهاست؛ زيرا تمام كردن آنها واجب است؛ اگرچه خود آنها مستحب باشند. پس وجوب ابتدايى آنها، چنان‌كه ادعا شده است، استفاده نمى‌شود.

آنان به رواياتى نيز استدلال كرده‌اند، از قبيل:

«الحَجُّ جِهادٌ وَالعُمرَةُ تَطوّعٌ» ¹؛ «حج جهاد در راه خدا و عمره اطاعت از فرمان الهى است». و

«وَإن تَعتَمِروا فَهُو أفضلُ» ²؛ « و اگر عمره به جاى آوريد پس ثوابش بيشتر است » و

«إن تَعتمر خَيرٌ لك» ³؛ «اگر عمره به جاى آورى براى تو بهتر است».

ولى همان‌گونه كه بيان شد، بسيارى از مفسران، ظهور آيه را مربوط به وجوب ابتدايى حج و عمره دانسته‌اند نه وجوب بعد از شروع، چنان‌كه بيضاوى در تفسير آيه مى‌گويد:

«أى ائتوا بهما تامَّين مستجمعى المناسك لوجه الله، وهو على هذا يدلّ على وجوبهما، ويؤيّده قرائة من قرأ وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ». ⁴

و نيز فخر رازى در ترجيح معناى اول مى‌نويسد:

وحمل اللفظ على هذا (وجوب ابتدائى) أولى من قول من قال: المراد: فاشرعوا ثمّ أتمّوا؛ لأنّ على هذا التقدير يحتاج إلى الإضمار