146و نيز او از حضرت صادق(ع) در مورد دعا در مشعر آورده است:

أصبِح عَلى طُهرٍ بَعدَما تُصَلِّى الفَجرَ، فَقِف إن شِئتَ قَريباً مِنَ الجَبَلِ وَإن شِئتَ حَيثُ شِئتَ، فَإذا وَقَفتَ فَأحمَدِ اللهَ عزَّ وجلَّ وَاَثنِ عَليهِ، وَاذكُر مِن آلائِهِ وَبَلائِه ما قَدَرتَ عَليهِ، وَصَلِّ عَلَى النَّبِيّ ثُمَّ ليَكُن مِن قَولِك: اللّهُمّ رَبَّ المَشعَرِ الحَرامِ، فُكَّ رَقَبَتى مِنَ النّارِ وَأوسِع عَلَىَّ مِن رِزقِكَ الحلالِ، وَادرَأ عَنّى شَرَّ فَسَقَةِ الجِنِّ وَالإنسِ، اللّهمَّ أنتَ خَيرُ مَطلوبٍ إلَيه، وَخَيرُ مَدعُوٍّ، وَخَيرُ مَسؤولٍ، وَلِكلِ‌ّ وافِدٍ جائِزَةٌ، فَاجعَل جائِزَتى فى مَوطِنى هذا أن تُقيلَنى عَثرَتى وَتَقبَلَ مَعذِرَتى، وَأن تَجاوَزَ عَن خَطيئَتى، ثُمَّ اجعَلِ التَّقوى مِنَ الدُّنيا زادِى. ¹

بعد از آنكه نماز صبح را خواندى در مشعر وقوف كن و اگر خواستى نزديك كوه وقوف كن و البته در جاهاى ديگر نيز بلامانع است.

وقتى كه وقوف كردى حمد و ثناى الهى بجاى آور و هر چه مى‌توانى نعمت‌ها و بلاهايش را ياد آور و بر پيامبر(ص) درود فرست و از گفتارت اين باشد: اى خداى رب مشعر الحرام گردنم را از آتش جهنم آزاد كن و روزى‌ام را از راه حلال وسعت بخش و شرّ فاسقان جن و انس را از من دور كن. خدايا تو بهترين مطلوب‌ها و خوانده شده و مسئولى و براى هر كسى كه بر تو ورود كند جايزه‌اى است، جايزه‌ام را در وطنم اين قرار ده كه لغزش‌هايم را ناديده گيرى و عذرم را بپذيرى و از خطاهايم درگذرى پس از دنيا تقوايم را زادم قرار دهى.

چون كلمه «غفور» و «رحيم» صيغه مبالغه است و دلالت بر كثرت بخشش و رحمت دارد. از اين‌رو عاملى براى ترغيب مردم به