128 اعمال خير و اجتناب از گناه دقّت كامل خواهد كرد. بنابراين، جمله «يعلمه الله» به منزله «يجازيكم الله» است.
اما اينكه جمله «يعلمه اللّه» را به جاى «يجازيه» آورده است، به منظور بيان «عدل» خداوند است كه شدّت عدلش ايجاب مىكند تا عملى از بنده صادر نشود، جزايش ندهد. از اينرو، او را نمىتوان فريب داد؛ چرا كه عملش واضح است. همچنين علم خدا به وقوع تمامى افعال، كافى در پاداش بنده نخواهد بود، بلكه حتماً بايد آن فعل را به مرحله ظهور رساند. 1
4. جمله (وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى ) چه حقيقتى را تعليم مىدهد؟
برخى از مفسران آوردهاند كه هنگام نزول اين آيه، جمعى از مسلمانان موسوم به «توكّل پيشگان» عقيده داشتند كه حجكننده مهمان خداست و زاد و توشه بردن به حج، خلاف ادب است. ازاينرو بدون زاد و توشه حركت مىكردند و سربار ديگران مىشدند. خداوند اين عملشان را تقبيح مىكند و به آنان و به همه حاجيان دستور مىدهد كه با خود زاد و توشه حمل كنند و البته بهترين زاد و توشهها تقواست.
ولى اين تفسير با توجه به فرازهاى صدر و ذيل آيه، متناسب به نظر نمىرسد؛ به ويژه كه چنين شأن نزولى مسلّم نيست. از اين رو بيشتر مفسران معتقدند با توجه به صدر و ذيل آيه و اينكه حج در زمان و مكان خاصى صورت مىگيرد كه انجام دادن اعمال خير از خواندن قرآن، نماز، دعاهاى مأثور، دادن صدقه و غيره در آن ايام و