123بعضى ديگر عقيده دارند: تنها ده روز اول آن، ايام حج است؛ چرا كه طواف و رمى عقبه دو ركنى است كه در روز دهم انجام مىگيرد.
جمعى نيز معتقدند: تنها ده شب اول آن، ايام حج است؛ زيرا كه با وقوف در مشعر تا صبح روز عيد، حج كامل مىشود.
برخى نيز ايام حج را تا روز سيزدهم ذيحجه مىدانند؛ چرا كه بعضى از اعمال حج، مثل بيتوته در مِنا و طواف زيارت، گاهى تا روز سيزدهم مىتوان انجام داد.
ولى ممكن است گفته شود: «أَشْهُرْ» كه جمع قِلّة است و اقلّ آن بايد سه ماه باشد، در صورتى كه منظور از ماه ذيحجه يكى از سه قول اخير ياد شده باشد، اين اطلاق صحيح نخواهد بود؛ چرا كه طبعاً در اين صورتها منظور از آن، دو ماه و اندى خواهد بود، نه سه ماه، ازاين رو به جهت استلزام مَجاز، تنها صورت اول صحيح خواهد بود.
در پاسخ مىتوان گفت: چنين استعمالات مجازى، شايع و فراوان است، همانگونه كه گفته مىشود: «صلّيت صلاة يوم الجمعة وصلاة يوم العيد» يا «قدم زيد يوم الأربعاء» و منظور از آن وقوع نماز در برهه خاصّ از روز جمعه و عيد و آمدن زيد در ساعت معيّن از روز چهارشنبه است نه در تمام آن، همين طور صحيح است كه گفته شود: ماه حج ذوالحجة است، اگرچه حج در بعضى از روزهاى آن واقع مىشود.
2. با احرام، امورى بر حجگزار حرام مىشود
هنگامى كه حجگزار با احرام، عزم و اراده خود را بر انجام دادن حج ابراز كرد ( فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ ) امور 25 گانه زير بر او حرام مىشود: