326اينك ما رؤوس عقايد او را يادآور مى‌شويم كه همه اهل‌سنت با آنها مخالف هستند:
1. او خدا را جسمى مى‌داند كه بر تخت‌چوبى نشسته است و تخت كمى كوچك‌تر از اوست كه بر اثر سنگينى مانند كجاوه شتر صدا مى‌كند.
2. او معتقد است روز قيامت، آتش پايان مى‌پذيرد.
3. او سفر براى زيارت پيامبر را حرام مى‌داند، درحالى‌كه همه علماى اسلام، آن را يك سفر مستحبى براى زيارت قبر پيامبر(ص) مى‌دانند.
او براى پيامبر و ديگر اولياى الهى معتقد به زيارت نيست، بلكه زيارت پيامبر(ص) را به‌سان زيارت اهل‌قبور مى‌داند كه با يكى دو سلام پايان مى‌پذيرد مانند: «ألسلام على أهل الديار من المسلمين...».
4. او تبرك به آثار پيامبر را شرك مى‌داند، درحالى‌كه صحابه پيامبر و تابعان و همه مسلمانان، به آثار منتسب به پيامبر(ص)، تبرك مى‌جويند.
5. او ساختن سايبان و اتاق با گنبد و بارگاه را بر روى قبور اولياى الهى شرك مى‌داند و نابودى و ويران كردن آنها را از مظاهر توحيد مى‌شمارد.
6. او هر نوع نذر براى اولياى الهى كه هدف از آن وصول ثواب آن به اولياست، حرام مى‌داند.
7. او طلب شفاعت را از پيامبر(ص)، حرام و شرك مى‌داند، هرچند اصل شفاعت را منكر نيست.
8. او سوگند به اولياى الهى را كه نشانه عظمت و پاكى روح آنان است، حرام مى‌داند، درحالى‌كه خدا به جان پيامبر(ص) سوگند ياد مى‌كند: لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ .