263 مهدى است كه خداوند منّان او را براى دادگسترى در جهان، حفظ كرده است. حال اگر شرايط براى زمامدارى اين امام غايب، آماده باشد، مسلّماً سرپرستى ظاهرى را برعهده خواهد گرفت و امّا اگر بشر خيرهسر، مانع از چنين بركت الهى باشد، او به عنوان امام غائب، تصرفاتى در جامعه اسلامى خواهد داشت كه در گذشته به آن اشاره كرديم، بسان تصرفات مصاحب موسى (خضر) در سه مورد. ولى سرپرستى ظاهرى جامعه بنا به فرموده خود آن حضرت به مجتهد جامعالشرايط، عادل و آگاه، فقيه وارسته كه تالى تلو معصوم است، سپرده مىشود و در طول اين مدّت كه امام، از ديدگان ما غايب است، (هرچند در خود جامعه زندگى مىكند)، مجتهدان عالىمقام، سرپرستى جامعه را بهعهده دارند. البته اين بدان معنا نيست كه مجتهد بدون كمك گرفتن از متخصصان امور اجتماعى، حكومت مىكند. مشروح اين قسمت را در كتاب «حكومت اسلامى در چشم انداز ما» مطالعه كنيد.
از اين گذشته، در زمان غيبت امام، جانشينان او، امور جامعه را اداره مىكنند، اين جانشينان، فقيهان با ورع و پرهيزكار هستند.
حضرت موسى(ع) چهل روز براى اخذ تورات به ميقات رفت و سرپرستى جامعه بنىاسرائيل را بر عهده برادرش هارون نهاد و به او چنين گفت:
اُخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لاٰ تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ (اعراف:142)
جانشين من در ميان ملتم باش و به اصلاح كارها بپرداز و از مفسدان پيروى مكن.