261 مىگردم كم و كيف مطلب را براى ياران، نقل كنم. در اين فكر بودم كه ديدم امام جواد(ع)، رو بهسوى من كرد و گفت:اى على بن اسباط، خداوند كارى را كه در مسئله امامت كرده، همانند كارى است كه در نبوّت كرده است.
گاه مىفرمايد: وَ آتَيْنٰاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا يعنى در كودكى فرمان (نبوت) مىدهد و گاه درباره انسانها مىفرمايد: حَتّٰى إِذٰا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً ؛ «هنگامى كه به حد بلوغ كامل عقل به چهل سال رسيد». (احقاف:15)
بنابراين همانگونه كه ممكن است خداوند، حكمت را به انسانى در كودكى بدهد، در قدرت اوست كه در چهل سالگى آن را به كسى بدهد. 1
امّا چرا ظهور نمىكند؟ اين نه از ترس است، بلكه از نظر فراهم نشدن شرايط است، گاهى مىگويند شرايط در جمهورى اسلامى ايران فراهم است. اين هم يك نوع ناآگاهى از فلسفه غيبت است. او امام جهانيان است كه سرير عدالت در همه نقاط در انتظار اوست. بايد آمادگى براى پذيرش دعوت او در نوع افراد در غالب جاها وجود داشته باشد.