220 كه راه و روش آنها تجلىگاه صراط مستقيم است. امروز يكى از راههاى اصلاح جامعه، ارائه اسوهها و نمونههاست تا مردم، از نزديك ببينند و مثل آنان عمل كنند. با توجه به اين حقايق، كجاى اين عقيده، غلوّ است؟
قرآن در آيهاى ديگر نمونههاى بيشترى را براى صراط مستقيم معرفى مىكند و مىفرمايد:
مَنْ يُطِعِ اللّٰهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدٰاءِ وَ الصّٰالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولٰئِكَ رَفِيقاً (نساء: 69)
هركس از خدا و پيامبر فرمان برد، با كسانى خواهد بود كه خداوند بر آنان نعمت بخشيده از جمله پيامبران و پذيرندگان آنها و شهيدان و شايستگان، آنان دوستان خوبى هستند.
بنابراين، اين نوع تفسير كه در روايات فريقين فراوان است، از قبيل «جرى» و تطبيق كلى بر فرد است.
و امّا فقره دوم كه «
علي بن ابيطالب حجّتي على خلقي و ديّان ديني » 1 اين روايت كه در مصادر متعدد شيعه نقل شده است، كوچكترين غلو در آن نيست. على(ع) به حكم حديث غدير، و ثقلين، خليفه رسول خدا(ص) و جانشين بر حق اوست. ازاينرو، همانند رسولخدا بر خلق اوست.