193جداگانه مطرح كرد، و اگر در همان روزهاى اقامت خود در عرفات و منى، خلافت امام را مطرح مىكرد، مانند روزى كه براى اين كار اختصاص دهد، اهميت پيدا نمىكرد. بالأخص كه پيامبر(ص) در روز غدير دستور داد آنها كه جلو رفتهاند از حركت بايستند و منتظر شد آنها كه عقب ماندهاند به اين جمع بپيوندند. آنگاه در آن هواى گرم كه مردم بخشى از عبا را زير پا و برخى را بر سر مىنهادند، بالاى منبرى رفت كه از جهاز شتر ترتيب يافته بود و خطبهاى خواند و در آن معارف الهى را از توحيد و نبوت و معاد مطرح كرد و آنگاه گفت: «ألست أولى بكم من أنفسكم قالوا بلى! قال: من كنت مولاه فهذا على مولاه».
استقلال بخشيدن به خطبه، آن هم همراه با يك سلسله شرايط و ويژگىها سبب مىشد كه مردم، اين خاطره را هميشه به ياد داشته باشند و به ديگران هم برسانند.
براى توضيح بيشتر اينك به تعداد خطبههاى پيامبر(ص) اشاره مىشود:
پيامبر اسلام(ص) در روز هفتم و هشتم، خطبهاى را ايراد كرد. 1
در روز عرفه، خطبه ديگرى را ايراد كرد. 2
در روز منى خطبهاى خاص را ايراد كرد. 3