160بنابراين، از يك طرف مىبينيم خداوند اطاعت فرمان اولوالامر را بدون هيچ قيد و شرط لازم دانسته و از طرف ديگر اگر اولوالامر معصوم از خطا نباشند، چنين فرمانى صحيح نيست. از اين مقدمه چنين استفاده مىكنيم كه اولوالامر كه در آيه فوق به آنها اشاره شده حتماً بايد معصوم باشند. 1
اتفاقاً برخى از مفسران سنّى، نزول آيه را در مورد على و فرزندان او تصديق كردهاند.
ابوحيان اندلسى متوفاى 756 در تفسير البحر المحيط مىنويسد: «اين آيه در حق على(ع) و ائمه اهل بيت(عليهم السلام) نازل شده است». 2
ابوبكر بن مؤمن الشيرازى در رساله «اعتقاد» از ابنعباس نقل مىكند:
آيه فوق درباره على(ع) نازل شده هنگامى كه پيامبر او را در تبوك در مدينه برجاى گذارد، على(ع) عرض كرد: اى پيامبر! آيا مرا همانند زنان و كودكان در شهر برجاى مىگذارى؟ پيامبر(ص) فرمود:
أما ترضى أن تكون منّي بمنزلة هارون من موسى؟ اخلفني في قومي وأصلح، فقال عزوجلّ:
وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ . 3
آيا دوست ندارى نسبت به من همانند هارون برادر موسى نسبت به موسى(ع) باشى؟ آن زمانى كه موسى به او گفت: در ميان