157 شود؟
البته ممكن است پيامبر(ص) فرمان دهد كه مسلمانان يكديگر را دوست داشته باشند و بفرمايد:
«توادّوا أو تحابوا» ولى سخن در جاى ديگرى است و آن اينكه آيا از نظر ادبى و بلاغتى صحيح است كه پيامبر بگويد: مزد و پاداشى نمىطلبم جز دوست داشتن صحابه بيشمار خودم كه اصلاً پيوندى با او ندارند جز اينكه در حال حيات او به او ايمان آوردهاند، چنين سخن گفتن نظير گفتار شاعرى است كه مىگويد:
درختى در نهاوند سر بريدند
كه از مشك دلاويز تو مستم!
بايد مزد پيامبر(ص) به نوعى باشد كه به ظاهر به او بازگشت كند، هرچند اين مزد، نوعى مزد ظاهرى است و الاّ مزد واقعى او با خداست إِنْ أَجْرِيَ إِلاّٰ عَلىٰ رَبِّ الْعٰالَمِينَ ؛ «مزد من جز بر پروردگار جهانيان نيست». (شعراء: 109)