153 پيوند نسبى يا سببى با انسان داشته باشند ¹، و در قرآن مجيد، اين واژه، 16بار در 12سوره آمده است و در تمام موارد به معنى بستگان و خويشاوندان به كار رفته است، حتى در آيه وَ الْجٰارِ ذِي الْقُرْبىٰ (نساء:36) نخستين احتمال، همسايگانى است كه با انسان پيوند خويشاوندى داشته باشند. اينك ما به نقل چند آيه بسنده مى‌كنيم:

1. وَ بِالْوٰالِدَيْنِ إِحْسٰاناً وَ بِذِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ (بقره: 83)

و به پدر و مادر و خويشاوندان نزديك و يتيمان نيكى كنيد.

2. وَ آتَى الْمٰالَ عَلىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبىٰ وَ الْيَتٰامىٰ وَ الْمَسٰاكِينَ (بقره:177)

و دارايى خود را با آن كه دوست دارد به خويشاوندان نزديك و يتيمان و بيچارگان بدهد.

3. وَ إِذٰا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوا وَ لَوْ كٰانَ ذٰا قُرْبىٰ (انعام: 152)

اگر سخن گفتيد، عدالت را پيشه خود كنيد، هرچند درباره خويشاوندان نزديك باشد.

بنابراين، تفسير «قربى» به غير اين وجه، علاوه بر اينكه بر خلاف لغت است، بر خلاف تمام آيات قرآنى است.

و هرگاه به روايات مراجعه كنيم، روايات فراوان از پيامبر(ص)، قربى را به اهل‌بيت(عليهم السلام) تفسير مى‌كند. اينك برخى از اين روايات را