143الف) خُذْ مِنْ أَمْوٰالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَ تُزَكِّيهِمْ بِهٰا (توبه: 103)

اى رسول گرامى! از اموال آنان زكات بگير و بدين‌وسيله آنان را پاك گردان و تزكيه ساز.

مقصود از طهارت در اينجا طهارت معنوى و اخلاقى است.

ب) فِيهِ رِجٰالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ (توبه:108)

در آن مساجد، مردانى هستند كه مى‌خواهند از آلودگى‌ها پاك شوند و خدا چنين افراد پاكيزگى‌جو را، دوست دارد.

با توجه به اين دو طهارت، موضوع سخن در آيه تطهير طهارت به معنى دوم است؛ زيرا طهارت ظاهرى، يك امر همگانى است و مؤمن و مشرك در آن يكسانند.

طهارت معنوى كه مورد تأكيد تمام شرايع آسمانى است به دو صورت مطرح مى‌شود:

1. گاهى به صورت تشريعى در مورد همه افراد، يعنى خدا فرمان مى‌دهد كه افراد، خود را از هر نوع آلودگى پاك سازند. اين فرمان تشريعى، همگان، حتى فرعون را نيز در برمى‌گيرد؛ چنان‌كه به موسى(ع) دستور مى‌دهد:

اِذْهَبْ إِلىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغىٰ * فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلىٰ أَنْ تَزَكّٰى (نازعات:17 و 18)

به‌سوى فرعون برو كه او سركشى كرده است. بگو آيا مى‌خواهى كه از شرك و گناه پاك شوى؟!