98 از قرآن جديد را براى همۀ شهرها فرستاد و دستور داد تا همۀ مردم فقط از همين نسخه استفاده كنند. 1
همچنين وى تعدادى از خانههاى اطراف مسجدالحرام و مسجدالنّبى را نيز خريدارى يا به زور تصرّف كرد و فضاى مسجد را گسترش داد. معترضان را هم به زندان افكند و محلّى را هم براى قضاوت در نظر گرفت و نيروى پليس تشكيل داد.
عثمان، با قصّهگويى تميمدارى در مسجد موافقت كرد و خطبه را بر نماز عيد مقدّم داشت. همچنين عبيداللهبنعمر را كه هرمزان و زن و فرزند او را كشته بود، از قصاص تبرئه كرد و خون آنان را هدر دانست. او از مجازات وليدبنعقبه - والى كوفه - كه در حالت مستى نماز جماعت خوانده بود، خوددارى ورزيد تا اينكه حضرت على(ع) دخالت فرمود و او را به مجازات رساند. وى به حَكَم بن ابىالعاص و عبدالله بن ابىسرح - دو تبعيدى رسول خدا(ص)- نيز پناه داد و حَكَم را به كار جمعآورى صدقات گماشت. 2
ب) تسلّط امويان بر جامعۀ اسلامى
عثمان در اوايل خلافت خود، قدرتمندانه به ادارۀ امور پرداختو در شش سال نخستكوشيد با رفتار مسالمتآميز با همگان، موقعيت خويش را مستحكم سازد. البتّه طى اين مدّت، از حمايت و رضايت قريش و عموم مردم نيز برخوردار شد؛امّادر نيمۀ دوم آن، سياستهاى اصلى خويش را آشكار كرد و به توصيۀ ابوسفيان، تمامى امور را