166چگونگى بازگشت اهلبيت(عليهم السلام)به مدينه، از وقايع بسيار مهم و تاريخساز اين دوره به شمار مىروند كه شرح آنها به تفصيل در منابع متعدّد آمده است. 1
ج) واقعۀ حره واقم
يزيد از آغاز خلافت خود، بارها عبداللهبنزبير را به بيعت و اطاعت از خويش فراخواند و حتّى در اين راه از تطميع و تهديد استفاده كرد؛ از جمله به عمروبنسعيد - حاكم جديد مدينه - دستور داد تا سپاهى را به فرماندهى عمروبنزبير - كه با برادرش دشمنى داشت - به مكه اعزام كند؛ امّا او نتوانست به موفّقيّتى دست يابد و سرانجام شكست سختى خورد. همچنينوى پس از ماجراى كربلا و اعلام بيعت شمارى از مكّيان با ابنزبير و تمايل مردم مدينه به وى، نامهاى محبّتآميز به عبداللهبنعبّاس - كه دعوت ابنزبير را رد كرده بود - نوشت و از او خواست تا مردم مدينه را به بيعت با او دعوت كند؛ ولى ابنعبّاس پاسخ دندانشكنى به يزيد داد و او را به دليل كشتن امام حسين(ع)، سزاوار عذاب دنيا و آخرت دانست. از سوى ديگر، ملاقات گروهى از مردم مدينه با يزيد و اطّلاع از ماهيّت ضدّ دينى وى و ورود ابنمينا به اين شهر براى جمعآورى ماليات مخصوص خليفه، خشم مردم را برانگيخت؛ ازاينرو بر عثمان بن محمّد بن ابىسفيان - حاكم وقت مدينه - شوريدند و او و ساير امويان را از مدينه اخراج كردند. در پى آن، يزيد، مسلمبنعقبه را با پنجهزار نيروى جنگى به مدينه فرستاد و به آنان اجازه داد تا مردم را قتلعام و شهر را غارت كنند. شاميان بيش از دههزار مرد مدنى را كشتند كه در ميان آنان هشتاد صحابى و هزاروهفتصد مهاجر و انصار بودند. همچنين خانههاى بسيارى را غارت كردند.اين حادثه كه به واقعۀ حَرّه معروف است، روز 26 يا 27 ذىحجّۀ سال 63 ق و طى يك روز در منطقۀ حره واقم اتّفاق افتاد. 2