164
3. مهمترين وقايع
الف) اخذ بيعت از مردم
پس از شهادت امام حسن(ع)، معاويه سعى كرد تا به هر شكل ممكن وليعهدى يزيد را مسجل سازد؛ امّا تلاش او ثمرى نبخشيد و تا زنده بود جز شاميان و تنى چند از عراقيان كسى با يزيد بيعت نكرد. 1 بعد از مرگ وى، يزيد به دمشق رفت و پس از اخذ بيعت مجدّد از شاميان، همّت خود را صرف كرد تا مخالفان مدنى را به بيعت و اطاعت از خود واداركند؛ بدين منظور نامهاى به وليدبنعتبه - والى مدينه - نوشت و ضمن گزارش مرگ معاويه، به او فرمان داد تا از افرادى چون امام حسين(ع)، عبداللهبنزبير و عبداللهبنعمر بيعت بگيرد و چنانچه امتناع ورزيدند، آنان را به قتل برساند و سرشان را براى او بفرستد. همچنينبا ساير مردم نيز، همانند آندو رفتار كند، امّا امام(ع) و ابنزبير رهسپار مكه شدند. 2
ب) شهادت امام حسين(ع)
دعوت مكرّر كوفيان از امام حسين(ع) و ارسال نامههاى متعدّد براى آن حضرت، ايشان را بر آن داشت تا مسلمبنعقيل را به نمايندگى از خود روانۀ كوفه سازد و از صحّت و سقم نامهها اطمينان يابد. 3 مسلم در ابتدا كوفيان را راستگو پنداشت؛ به همين دليل نامهاى به امام نوشت و آن حضرت را به كوفه دعوت كرد. از سوى ديگر، يزيد
امارت شهر كوفه را به عبيداللهبنزياد سپرد و به او دستور داد تا مسلم را دستگير و به قتل برساند يا از كوفه براند. سرانجام رفتار رعبانگيز ابنزياد، كوفيان را از گرد مسلم پراكنده كرد و او دستگير و به شهادت رسيد. وقتى يزيد از اقدام سريع ابنزياد در