122همچنين وقتى به خلافت رسيد، پيروى از سيرۀ رسول خدا(ص)و تبيين حقيقت اسلام را محور حكومت قرار داد و بارها فرمود: «من سنّت پيامبر(ص)را در ميان شما پياده خواهم كرد و هرگز براى خشنودى كسى، سنّت حضرتش را وانمىگذارم». اميرالمؤمنين(ع) با بدعتها برخورد كرد و شيوۀ اخذ ماليات، تقسيم بيتالمال و نصب فرمانداران را به روشى باز گرداند كه در دورۀ پيامبر(ص)مرسوم بود. 1
ب) تلاش در جهت رفع تبعيض و بىعدالتى
در دورۀ خلفا، شكاف عميقى ميان طبقات اجتماعى ايجاد شد. در حوزۀ سياست، فقط قريش مىتوانست بر كرسى خلافت تكيه زند و ساير قبايل از اين حق محروم بودند. همچنين پستهاى حكومتى به افراد و گروههاى خاصّى واگذار مىشد. از نظر اقتصادى و اجتماعى نيز كسانى كه سابقۀ بيشترى در همراهى با رسول خدا(ص)داشتند، سهم افزونترى از بيتالمال دريافت مىكردند و ميان برده و آزاد تفاوت فاحش وجود داشت. برخى از افراد - بهويژه ايرانيان - از ورود به مدينه منع مىشدند و ازدواج با آنها امرى ناپسند تلقّى مىشد؛ ازاينرو يكى از اقدامات امام(ع)، رفع هرگونه تبعيض و بىعدالتى بود. آن حضرت، تقوا و پارسايى را ملاك براى انتخاب فرمانداران در نظر گرفت. در تقسيم بيتالمال، ميان برده و آزاد و افراد باسابقه و ديگران فرقى نگذاشت و فرمود:«هيچكداماز فرزندان آدم برده نبودند. آنان كه در عصر رسول خدا(ص)جهاد كردند، پاداش خود را از پروردگار خواهند گرفت و عرب و عجم همگى بندگان خدا هستند». 2