(15 تا 511)

فصل پانزدهم: قربانى ¹

كبش مُنى را به منا، ريز خون

نفس دنى را به فنا كن زبون ²

گر نباشد حج و عمره و رمى و قربان گو مباش
اين شرف ما را نه بس كز تيغ او قربان شويم ³
خاك منا زگوهر ترموج زن چو آب
از چشم هر كه خاكى و آبى است گوهرش
آورده هر خليل دلى، نفس پاك را
خون ريخته موافقت پور هاجرش
استاده سعد ذابح و مريخ زير دست
حلق جمل بريده بدان تيغ احمرش ⁴
هر خون كه رانده از تن قربان خواص تو
گلگونه عذار خواص جنان شده
خون بهيمه ريخته هر ميزبان به شرط
تو خون نفس ريخته و ميزبان شده
⁵ عشق، تشنه مى‌شود، خون بايدش داد. سرد مى‌شود، آتش بايدش زد.

گرسنه مى‌شود، قربانى بايدش كرد.

1) . واجب است بر كسى كه حج تمتع به‌جا مي‌آورد، ذبح يك هدى؛ يعنى يك شتر يا يك گاو و يا يك گوسفند، البته شتر افضل است و پس از آن، گاو بهتر است. (منتخب مناسك حج، ص239)

2) . هفت اورنگ، ج1، ص515.

3) . ديوان حكيم سنايى غزنوى، به سعى و اهتمام: مدرس رضوى، ص418.

4) . ديوان خاقانى، به كوشش: ضياءالدين سجادى، ص218.

5) . همان، ص402.

مشخصات کتاب

نسیم معرفت حججلد:1نویسنده:طاهری، محمودناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1391

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1

فصل پانزدهم: قربانى 1

فصل پانزدهم: قربانى ¹