454همچنين مى‌گويند كه اين سه محل، محلّ رجم و سنگسار سه نفر خائن است كه براى رسيدن به اغراض و منافع شخصى، با دشمن ملت خود، تبانى كرده بودند. در سال ولادت پيغمبر اكرم(ص) (570م) حكومت مسيحى يمن، به كعبه مكرمه سوء قصد كرد و لشكرى عظيم از ناحيه يمن براى ويران كردن خانه خدا به‌سوى مكه اعزام گرديد، درحالى‌كه فرمانده لشكر به نام ابرهه بر فيل بزرگى سوار بود و به همين جهت، داستان آنان در قرآن، به نام سوره فيل آمده است. مى‌گويند كه سه نفر از اهالى مكّه، مخفيانه با آنها تبانى كرده بودند كه وسايل ورود آنها را به شهر فراهم سازند و كار تخريب كعبه را تسهيل كنند؛ ولى دشمن به هدفش نرسيد و به چنگال عذاب خدا افتاد. پرندگان مخصوصى آنها را سنگباران كردند. آن سه نفر خائن نيز نقشه خائنانه‌شان كشف شد و اهالى مكّه، آنها را به جرم خيانت به كشور و تبانى با دشمن در محل جمرات ثلاث، سنگسار كردند. در دين مقدس اسلام، عمل پرتاب سنگريزه به ستون‌هاى سنگى كه در محل رجم خائنين بنا شده است، به عنوان اظهار تنفر و انزجار از خيانتكاران، جزء مناسك حج قرار داده شد، تا براى هميشه، بيزارى جستن از ستمكاران و خيانت‌پيشگان، برنامه جدى و عملى اسلام شناخته شود و امت اسلامى به دنيا بفهماند كه ما با صف واحد در برابر خائنان به اسلام و قرآن، قيام مى‌كنيم و آنها را با تمام قوا از اجتماع خود مى‌رانيم و در دل خروارها سنگ و گِل مدفونشان مى‌كنيم.
البته بايد توجه داشت، وجوه سه‌گانه‌اى كه در حكمت رمى جمرات گفته شده است، با يكديگر قابل جمع‌اند؛ يعنى هيچ‌گونه منافاتى با هم ندارند؛ زيرا ممكن است موضوع پرتاب سنگريزه در محل ستون‌هاى منا به عنوان سنّت طرد ابليس در زمان حضرت آدم(ع) تأسيس شده و در زمان حضرت ابراهيم(ع) تجديد گرديده است و بعد از ظهور دين حنيف اسلام، هم براى ابقاى سنت آدم(ع) و ابراهيم(ع) و هم به منظور امضاى برنامه رجم خائنين تأكيد و تثبيت شده باشد.