187«كسى كه كعبه را آگاهانه نجس كند چگونه است؟» فرمود: «كشته مى‌شود». ¹

اين حكم فقهى، در هيچ جاى ديگر نظير ندارد؛ حكمى كه نمايان‌تر شكوه و عظمت و جلال الهى است و در كعبه به ظهور رسيده است.

به دليل حرمت كعبه است كه مشرك - از آنجا كه نجس است - حق نزديك شدن به آن را ندارد. همچنين به سبب همين حرمت، طواف خانه خدا، به صورت برهنه حرام است». ²

برخى نشانه‌هاى طبيعى حرمت حرم الهى چنين است:

الف) پرندگان بر فراز كعبه پرواز نمى‌كنند و هنگام پرواز، از فضاى بالاى كعبه منحرف مى‌شوند؛

ب) پرندگان كعبه را نمى‌آلايند؛

ج) انواع حيوانات در حرم همزيستى دارند و درندگان به ديگر حيوانات؛ تعرض نمى‌كنند؛

د) ظالمانى كه قصد سوئى درباره كعبه دارند به قهر الهى گرفتار مى‌آيند؛ مانند اصحاب فيل؛

ه ) حج‌گزاران، خسته و آزرده نمى‌شوند. ³

«منظور از اين حريم‌گرفتن و حرمت نگه‌داشتن، فاصله زمانى يا مكانى نيست؛ زيرا خدا با همه افراد و در همه شرايط، حضور و ظهور دارد. اگرچه درباره انسان‌ها، مثلاً مى‌توان گفت: استاد را احترام كنيد، يعنى حريم بگيريد، كنار استاد يا بالاتر از او ننشينيد، بلكه مقدارى پايين‌تر بنشينيد، ليكن اين‌گونه اداى احترام درباره خداوندِ كعبه