184-تفصيل.آيات عظام:1.اردبيلى 2.سيستانى 3.فاضل 4.خويى و وحيد 5.سبحانى.
*845.اگر كسى مقدارى از سعى را سهوا كم كند،واجب است آن را هر وقت يادش آمد اتمام كند؛و اگر به وطن خود مراجعت كرده و براى او مشقت ندارد،بايد مراجعت كند؛وگرنه بايد نايب بگيرد.
1.آيت الله اردبيلى:در فرضى كه نايب از طرف او انجام مىدهد،يك سعى به نيت اعم از تمام و اتمام بهجا آورد.
2.آيت الله سيستانى:...اگر پس از گذشت زمان؛مثلا در عرفات...يا پس از ذىحجه به ياد آورد سعى حجش ناقص بوده،احتياط آن است كه كمبود را جبران كند و سپس سعى را از سر بگيرد و اگر نتواند برگردد يا مشقت دارد،بايد نايب بگيرد و احتياط واجب آن است كه نايب هم جمع نمايد بين تدارك مقدار كمبود و بين اعاده سعى كامل.
3.آيت الله فاضل:اگر شوط چهارم را تمام كرده است مىتواند آن را اتمام كند يا از سر بگيرد و قبل از شوط چهارم احتياط واجب اعادۀ سعى است.
4.آيت الله خويى و آيت الله وحيد:اگر كمبود از روى فراموشى و بعد از شوط چهارم بوده،بقيه را جبران كند و اگر نتواند يا مشقت دارد نايب بگيرد و نايب احتياطا يك سعى اعم از اتمام و تمام به نيت فراغ ذمّۀ منوبعنه انجام دهد و اگر قبل از شوط چهارم بوده احتياطا يك سعى به قصد اعم از تمام يا اتمام بياورد.
5.آيت الله سبحانى:به احتياط واجب نائب پس از اتيان ناقص دوباره سعى را به صورت كاملى اعاده كند.