97آيةاللّٰه فاضل: ظاهراً لفظ «اللّٰه» بدون «لا» و «بلى» جدال محرّم نيست، و مرادف (اللّٰه) نيز به هر زبانى كه باشد جدال محرم نمىباشد.
(همان).
آيةاللّٰه خويى و آيةاللّٰه اراكى(قدسسرهما): بنابر احتياط واجب لفظ مرادف «اللّٰه» به هر زبانى كه باشد ملحق به جدال است. (همان).
آيةاللّٰه وحيد: احوط الحاق مطلق يمين است به اين دو كلمه.
(ص103 م 247).
آيةاللّٰه سيستانى: اظهر اين است كه هر قسمى به خدا بخورد جدال خواهد بود، خواه با كلمۀ اللّٰه باشد يا نباشد. (ص 181 م 250).
آيةاللّٰه بهجت: اگر قسم به لفظ جلاله نباشد اظهر عدم الحاق است و اگر به لفظ جلاله باشد ظاهر تحقق حرام به مجرّد آن است.
(م 374).
آيةاللّٰه زنجانى: بنابر احتياط واجب مىبايست از مطلق قسم خوردن به خداوند پرهيز شود. (ص 76 م 291).
آيةاللّٰه تبريزى: احتياط در اين است كه بغير اين دو كلمه نيز قسم نخورد و همچنين با الفاظى كه مترادف آنهاست از هر لغتى كه باشد.
(م 373).
آيةاللّٰه گلپايگانى رحمه الله ، آيةاللّٰه صافى: بنابر احتياط لازم، گفتن كلمۀ «آرى واللّٰه» و «بله واللّٰه» و «نه واللّٰه» ملحق به «جدال» است.
(م 374، مناسك آيةاللّٰه صافى، ص 60، م 59).