250ديگران به اعتراض و عيب‌جويى باشد، حرام است. (همان ص 40 س 108).
آيةاللّٰه اراكى رحمه الله : احوط آن است كه در نماز جماعت شركت كنند و از آنچه موجب تفرقه مى‌شود جداً پرهيز كنند. (همان).
آيةاللّٰه فاضل: بعيد نيست حرمت اين معنى، زيرا كه موجب اتّهام شيعه مى‌باشد. (همان).
آيةاللّٰه بهجت: اگر شغل ضرورى ندارند خارج نشوند و خوب است شركت كنند. (همان).
آيةاللّٰه تبريزى: كارى كه موجب وهن به شيعه باشد جايز نيست. واللّٰه العالم (همان).
آيةاللّٰه زنجانى: كار بسيار ناپسندى است و جداً بايد از آن خوددارى شود. (همان).
آيةاللّٰه مكارم: بايد از جماعت تخلف نكنند و با ساير مسلمين به جماعت نماز بخوانند.
آيةاللّٰه صافى: خروج از مسجد در هنگام اقامۀ جماعت و يا ايستادن و شركت نكردن شايسته نيست بلى اگر ضرورتى ايجاب كند مانع ندارد. واللّٰه العالم. (همان).
آيةاللّٰه صانعى: وقتى كه در «مسجدالحرام» يا «مسجدالنبى» نماز جماعت منعقد شد، مؤمنين نبايد از آنجا خارج شوند و بايد از جماعت تخلّف نكنند و با ساير مسلمين به جماعت نماز بخوانند.(همان).