230آيةاللّٰه اراكى رحمه الله و آيةاللّٰه نورى: از غروب شرعى(همان و م 1226).
آيةاللّٰه فاضل: و بعيد نيست كه بتوان به نيمۀ دوّم شب اكتفاء كرد. (همان).
آيات عظام: خويى رحمه الله ، مكارم، تبريزى، خامنه‌اى و سيستانى:
مى‌تواند از سر شب تا بعد از نيمۀ شب و يا از قبل از نيمه شب تا طلوع فجر در آنجا بماند. (م 1220) همچنين آيةاللّٰه وحيد: (ص 179 م 424).
آيةاللّٰه زنجانى: در شب يازدهم حاجى مخيّر است بين نيمۀ اوّل (از اوّل غروب تا نيمه شب) و بين اصباح يعنى قبل از فجر تا طلوع فجر در منى باشد. و در شب دوازدهم بنابر احتياط واجب از غروب آفتاب تا هنگام طلوع آفتاب در منى باشد. (ص 227 م 6 - 905).
آيةاللّٰه بهجت: تا بعد نصف شب(همان).
امام خمينى و ساير آيات عظام: بيتوته بر چند طائفه واجب نيست مثل: 1- بيماران و پرستاران آن‌ها. و كسانى كه بيتوته براى آنان مشقت داشته باشد.
2- كسانى كه شب را در مكه بيدار باشند و به عبادت مى‌پردازند (م 1222). آيةاللّٰه تبريزى و آيةاللّٰه خوئى: بنابر احتياط در مكه قديم(همان).
توضيح: طايفه اوّل يك گوسفند كفّاره بدهد، (وجوباً يا احتياطاً) (م 1232).
آيةاللّٰه صانعى: بنابر احتياط مستحب(همان).