320
خلاصه اين سؤال و جواب
سؤال: مقدارى درباره سند و مضمون دعاى ندبه توضيح داده شود تا اهل ايمان و علاقهمندان به امام زمان(عج) با آرامش و آگاهى بيشترى آن را بخوانند.
پاسخ: براى توضيح كامل بايد به رساله فروغ ولايت در دعاى ندبه، تأليف حضرت آيةالله صافى گلپايگانى(مدّظله) مراجعه شود. اما براى روشنشدن مطلب بهطور اختصار به چند نكته اشاره مىشود:
1. هرگز مسئله مهم اعتقادى مانند مهدويت كه داراى ادله فراوان است، با صحت و سقم يك دعا يا يك حديث خللى نمىپذيرد.
2. دعاى ندبه در اقبال سيدبنطاووس، از علماى قرن هفتم، ثبت شده است و حتى بزوفرى كه استاد شيخ مفيد بوده و در عصر غيبت صغرا مىزيسته است، مىگويد خواندن آن در اعياد اربعه مستحب است. علامه مجلسى نه تنها خواندن دعا را مستحب مىداند، بلكه آن را به امام صادق(ع) استناد داده است كه بهيقين چنين محدث متتبعى بدون دليل اين استناد را نمىدهد؛ ضمن اينكه كسانى كه حكم به استحباب كردهاند نيز بايد دليل شرعى در دست داشته باشند، وگرنه حكم به استحباب جايز نيست.
3. احاديث «من بلغ» مىتواند دليل و مدركى براى استحباب خواندن دعاى ندبه باشد.
4. مضامين كلى اين دعا مورد تأييد آيات و روايات است؛ براى مثال در اين دعا مقدارى به فضايل حضرت على(ع) و نيز چگونگى رفتار امت با آن حضرت مىپردازد كه مورد قبول روايات فريقين و تاريخ است.
5. گريه بر فراق فرد عزيز يا محرومماندن از فيوضات معنوى، امرى طبيعى، و مورد قبول عقلاست. امام صادق(ع) نيز در عصر خود براى غيبت حضرت مهدى(عج) و مشكلات صاحبان ايمان آن عصر به شدت مىگريد.