284در حكومت امام، بركات زمين آشكار مىشود و ثروت و نعمت و محصولات، فراوان مىشود و فقر از بين مىرود؛ بهطورى كه براى دادن صدقات فقيرى پيدا نمىشود. آنچنان امنيت در همهجا سايه مىگستراند كه اگر پيرزنى، طبقى از طلا و جواهر بر سر گيرد و تنها از شهرى به شهرى برود، كسى مزاحم او نمىشود. گنجينههايى كه در زمين نهفته است، استفاده مىشود. حضرت با دست كشيدن بر سر افراد، عقلهاى آنان را كامل مىكند. دين با تمامى ابعاد خود جلوهگر مىشود. بدعتها از بين مىرود. مردم به عبادات رو مىآورند و كسى بغض اهلبيت(عليهم السلام) را در دل ندارد.
در حكومت حضرت، نماز، زكات، امر بهمعروف و نهى از منكر به وضوح انجام مىشود. در واقع اين چهار فريضه، شاخصه شناسايى حكومت امام است؛ «حاكم حسكانى» (يكى از بزرگان اهلسنت كه 210 آيه از قرآن و 1163 حديث در فضايل اهلبيت(عليهم السلام) آورده است) 1 از امام باقر(ع) چنين نقل مىكند:
ابىعبيده حذاء از حضرت سؤال كرد: «چگونه صاحبالأمر را بشناسيم؟» حضرت اين آيه را تلاوت كرد: الَّذِينَ إِنْ مَكَّنّٰاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقٰامُوا الصَّلاٰةَ وَ آتَوُا الزَّكٰاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلّٰهِ عٰاقِبَةُ الْأُمُورِ ؛ «كسانى كه هرگاه در زمين به آنها قدرت ببخشيم، نماز را بر پا مىدارند و زكات مىدهند و امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و پايان همه كارها از آنِ خداست» (حج:41). سپس حضرت فرمود: «هروقت مردى از ما اهلبيت را ديدى كه برنامههاى اين آيه را اجرا مىكند، از او پيروى كنيد كه او صاحب امر است».
در حديثى از اميرمؤمنان(ع) نقل شدهاست 2 كه حضرت مهدى در موقع بيعت، امورى را با مردم شرط مىكند؛ مانند اينكه: دزدى و زنا نكنند. فحش و دشنام ندهند. حرمت كسى را هتك نكنند. به خانهاى هجوم نبرند. كسى را بهغير حق نزنند. طلا،