191بنابراين براى عمر افراد، حد و مرزى وجود ندارد. درست است كه بيشتر انسانها قبل از صدسالگى مىميرند، ولى دليل نمىشود كه تجاوز از صدسال امكان ندارد؛ زيرا افراد زيادى ديده شده كه بيش از صدسال زندگى كردهاند. وجود انسانهاى 150 ساله، 180 ساله و 200 ساله كه حتى در عصر خودمان گاهى يافت مىشوند، دليل روشنى است بر اينكه عمر انسان حد و مرزى ندارد.
طول عمر از ديدگاه تاريخ
تاريخ، افراد زيادى را نشان مىدهد كه عمر طولانى داشتهاند. يكى از كتابهايى كه درباره اشخاص معمّر (كسى كه عمر طولانى دارد) نوشته شده و از كتابهاى منبع و رجالى به شمار مىآيد، كتاب «المعمّرون» اثر «ابوحاتم سجستانى» متوفاى250ه .ق است. كتاب «الآثار الباقيه» تأليف «ابوريحان بيرونى» نيز در اين زمينه است. «مسعودى» مورخ مشهور هم عدهاى از اين افراد را در كتاب خود نام برده است؛ مانند آدم: 930سال، شيث: 912سال، انوش: 960سال، قينان: 920سال، مهلائل: 700سال، لوط: 732سال، ادريس: 300سال،متوشالح: 960سال، نوح: 950سال، ابراهيم: 195سال، كيومرث: 1000سال،جمشيد: 600يا 900سال، عمربنعامر: 800سال و عاد: 1200سال. 1
عمرهاى طولانى از ديدگاه كتابهاى آسمانى
در تورات فعلى كه بر ملت يهود و نصارا حجت است نام عدهاى از افراد معمّر، از قبيل آدم: 930سال، شيث: 912سال و انوش: 905سال آمده است. البته از همه مهمتر و يقينآورتر، قرآن مجيد است كه با صراحت خبر از عمر طولانى برخى داده است؛ براى مثال درباره حضرت نوح مىفرمايد: