9815. حسن و حسين(عليهما السلام)، فرزندان رسول خدا(ص)
از اسامة بن زيد نقل شده است:
يك شب براى حاجتى، در خانه پيامبر(ص) را زدم. پيامبر(ص) بيرون آمد درحالىكه چيزى با خود به همراه داشت و من نمىدانستم آن چيست. پس از رفع حاجتم، به رسول خدا عرض كردم: «اين چيست كه با خود آوردهايد؟» پيامبر، آن را نشان داد و ديدم كه حسن و حسين(عليهما السلام) روى بازوان ايشان قرار دارند. در اين هنگام پيامبر(ص) فرمود: «اين دو، فرزندان من و فرزندان دخترم هستند. خداوندا! من آنها را دوست دارم. پس تو نيز آنها و دوستدارانشان را دوست بدار».
ترمذى 1، ابن ابىشيبه 2، نسائى 3، ابن حبان 4و طبرانى 5 اين حديث را نقل كردهاند. ترمذى مىگويد: «اين حديث، حَسَن و ناآشناست». 6 ابن حجر مىگويد: «ابن حبان و حاكم اين حديث را صحيح دانستهاند». 7 البانى حديث مذكور را حَسَن قلمداد كرده است. 8
در «سير أعلام النبلاء» به نقل از عبدالله بن مسعود آمده است كه رسولخدا(ص) فرمود: «اين دو فرزندان من هستند و هركه آنها را دوست بدارد، دوستدار من است». محقق «السِّير» اين حديث را حَسَن دانسته است. 9